Villion Code - در دل اقیانوس، شهری شناور و آکادمیک به نام «ویلیون» سر برآورده، جایی که قرار بود نخبگان آینده را برای نجات زمینی رو به مرگ تربیت کند. اما یک حباب مرموز، این آرمانشهر را از جهان جدا میکند و ساکنانش یکییکی به هیولاهایی grotesque به نام «GEM» جهش مییابند. Villion Code یک بازی نقشآفرینی اکشن در قالب علمی-تخیلی نزدیک به آینده است که تمام تجربهاش کاملاً آفلاین و تکنفره جریان دارد. این یک داستان بلوغیافته و تاریک دربارهٔ «کارمای انسانی» است، جایی که هیولاهایی که میکشید، تجسم فیزیکی امیال تحریفشدهٔ همکلاسیها و استادانتان هستند. گیمپلی شما را در نقش قهرمانی قرار میدهد که بهجای اسلحهٔ معمولی، بخشهایی از بدنش را به سلاحهای بیولوژیک مرگبار جهش میدهد. سیستم مبارزه به شما اجازه میدهد بین سبکهای شمشیر، مشت و اسلحهٔ گرم جابهجا شوید، در حالی که همتیمیها با مهارتهای خاص خود از شما پشتیبانی میکنند. کمبوهای «راش»، جاخالیدادن و دفع ضربه هم در ظاهر هستند. اما باید صادق بود: اجرای این ایدهها روی کاغذ از خود بازی بهتر است. بسیاری از منتقدان، مبارزات را به «علفزنی در یک گنبد» تشبیه کردهاند؛ بازخورد ضربات ضعیف است و تشخیص جاخالی موفق از ناموفق سخت. بزرگترین مشکل بازی، طراحی سیاهچالهای لولهایشکل و فاقد سقف آن است که دوربین مدام میچرخد و برای بسیاری حالت تهوع میآورد. این دالانهای خالی و تکراری، حس کاوش را به یک پیادهروی خستهکننده در لولهای توخالی تبدیل میکنند. جایی که بازی واقعاً میدرخشد، نه در گیمپلی، که در داستانسرایی بیپرده و گزندهاش است.
نویسندهٔ باتجربهٔ سناریو، تاداشی ساتومی، همانقدر که در خلق فضاهای تیره و تار (مثل Persona 2) مهارت دارد، اینجا هم از هیچچیز ابایی نداشته است. داستان از کلیشههای «قدرت دوستی» فرسنگها فاصله دارد. شخصیتها، اغلب به شکلی وحشیانه، کشته میشوند و شما مجبورید همکلاسیهای سابقتان را که حالا هیولا شدهاند، بکشید تا زنده بمانید. هیچ قهرمان معصومی در کار نیست. روایت با جسارت تمام، سراغ موضوعاتی مثل انکار علم، اطلاعات نادرست، دستکاری سیاسی و شکنندگی دموکراسی میرود. داستان دختری که از روی حسادت، با ساختن اخبار جعلی و راهانداختن یک کارزار تخریبی، پدر قهرمان داستان را به کشتن میدهد، مثالی از این صراحت تلخ است. این یک بازی نقشآفرینی نیست که بخواهد حالتان را خوب کند؛ یک کابوس بقاگونه است که سوگ را به همراه همیشگی شما بدل میسازد. از نظر بصری، طراحی شخصیتها با قلم ایلیا کووشینوف، یک هویت جهانی و چندفرهنگی به بازی بخشیده. نورپردازی دوگانه با رنگهای فیروزهای و ارغوانی، نمادی از تقابل میان طبیعت و علم، و تخریب و آفرینش را نشان میدهد. بااینحال، برخی اشاره کردهاند که پرترهٔ شخصیتها در لحظات اوج درام، آنقدر که باید احساسات را منتقل نمیکنند. در مجموع، Villion Code یک تجربهٔ ناهموار اما فراموشنشدنی است. اگر میتوانید از گیمپلی نخراشیدهٔ آن چشمپوشی کنید تا خودتان را به دل یکی از جسورانهترین و تاریکترین داستانهای علمی-تخیلی نقشآفرینی بیندازید، این بازی ارزش ریسک را دارد. Villion Code را از گیمی روید دانلود کنید و وارد حباب شوید.








